Kliknij poniższy przycisk aby zadzwonić:

tel. 91 820 11 10

Badanie elektromiograficzne (EMG)

Na czym polega badanie elektromiograficzne?

Jest to badanie o narastającym zastosowaniu w praktyce neurologicznej, dotyczącej również wielu innych dziedzin medycyny. Wiąże się z diagnostyką neurofizjologiczną tzw. chorób nerwowo – mięśniowych, wśród których wyróżniamy polineuropatie, choroby obwodowego neuronu ruchowego (z najpopularniejszym stwardnieniem bocznym zanikowym), choroby i uszkodzenia pojedynczych nerwów obwodowych które mogą mieć różne podłoże – mogą być związane z zespołami uciskowymi nerwów np. zespołem cieśni nadgarstka.

Badamy również urazowe uszkodzenia nerwów obwodowych, zapalne uszkodzenia nerwów obwodowych, a także te które mają charakter idiopatyczny. Staramy się odnaleźć przyczynę uszkodzenia nerwu.

Kolejna grupa schorzeń to choroby złącza nerwowo – mięśniowego, miastenia i zespoły miasteniczne oraz choroby mięśni uwarunkowane genetycznie (np. dystrofia) oraz nabyte (miopatie zapalne).

Badanie elektromiograficzne (EMG) jest badaniem inwazyjnym. Wiąże się z pewnym dyskomfortem ze strony pacjenta. Jest ono różnie tolerowane przez poszczególne osoby. Trwa od kilkunastu minut w przypadku pojedynczych uszkodzeń izolowanych do 2 godzin w przypadku rozległych schorzeń. Badanie wiąże się z elektryczną stymulacją nerwów obwodowych, ruchowych i czuciowych. Poziom prądu dobierany jest indywidualnie. Drugą przyczyną dyskomfortu jest konieczność wkłucia elektrody igłowej do mięśni co również jest tolerowane w różnorodny sposób. Jednak zdecydowana większość pacjentów znosi badanie do końca.

Badanie elektromiograficzne jest niezwykle przydatne dla chirurgów i ortopedów przed podjęciem decyzji o zabiegu chirurgicznym. Pozwala ono na potwierdzenie diagnozy.

Poza neurologią, badania elektromiograficzne wykorzystywane są w innych dziedzinach medycyny. Dzieje się tak, ponieważ w wielu chorobach pojawiają się powikłania ze strony układu obwodowego i mięśni (np. przy leczeniu onkologicznym).

Jak przebiega badanie elektromiograficzne?

Jednym z najczęściej wykonywanych badań jest badanie przewodzenia w nerwie pośrodkowym (diagnostyka zespołu cieśni nadgarstka). Na dłoni pacjenta umieszczane są elektrody: uziemiająca, rejestrująca i referencyjna. Badanie polega na stymulacji nerwu pośrodkowego w okolicy nadgarstka. Drugi punkt stymulacji odbywa się na poziomie łokcia. Po uzyskaniu odpowiedzi z dwóch różnych punktów stymulacji dokonywane są pomiary pomiędzy obydwoma punktami oraz dystalnym punktem stymulacji i elektrodą rejestrującą. W ten sposób komputer wylicza szybkość przewodzenia w nerwie pośrodkowym na poziomie przedramienia. Na podstawie wyniku możemy stwierdzić, czy pacjent cierpi na zespół cieśni nadgarstka.