Diagnostyka i leczenie
Sonomed może zaproponować pacjentom wszystkie dostępne metody leczenia przewlekłej niewydolności żylnej. Dobór odpowiedniego schematu leczenia uzależniony jest od stopnia zaawansowania choroby, który to określony jest podczas konsultacji z naszymi specjalistami w dziedzinie chorób żył. Dodatkowo niezbędnym elementem każdej konsultacji flebologicznej jest wykonanie badania usg dopplerowskiego żył kończyn dolnych. Po konsultacji każdemu pacjentowi proponuje się odpowiedni schemat leczenia przewlekłej niewydolności żylnej. Należy podkreślić, iż ten sam specjalista konsultuje, ocenia układ żylny w badaniu usg Dopplera, kwalifikuje do zabiegu i następnie wykonuje odpowiednią procedurę.
Spośród metod leczenia przewlekłej niewydolności żylnej wyróżnia się:
1. Postępowanie zachowawcze: a. Leki flebotropowe Dobór właściwych leków z szerokiej gamy preparatów dostępnych na rynku - zarówno leki doustne jak i stosowane zewnętrznie – żele, kremy, opatrunki.
b. Kompresjoterapia Leczenie uciskiem polegające na odpowiednim doborze wyrobów uciskowych (rajstopy, pończochy, podkolanówki) wraz z określeniem właściwego stopnia ucisku (1 – 4).
2. Postępowanie zabiegowe: a. Laseroterapia Najnowocześniejsza metoda w chirurgii żył. Wyróżnić można tu laseroterapię zewnętrzną oraz wewnątrzżylną. Laseroterapia zewnętrzna wykorzystywana jest do usuwania zmian o typie tzw. pajączków żylnych, teleangiektazji. Laseroterapia wewnątrzżylna - EVLT endovenous laser treatment - jest obecnie najnowocześniejszą I najbardziej zaawansowaną metodą leczenia żylaków kończyn dolnych. Polega ona na wyeliminowaniu niewydolnych żył poprzez naświetlenie ich od środka światłem laserowym o odpowiedniej częstotliwości i mocy. Niewątpliwie jest to jedna z najmniej inwazyjnych metod leczenia, która z powodzeniem może być wykonywana w trybie ambulatoryjnym – godzinę po zabiegu pacjent jest w stanie samodzielnie wyjść do domu
b. Skleroterapia: Skleroterapia polega na zamknięciu naczyń żylnych środkiem obliterującym pod postacia płynu lub piany. Najczęściej stosowanym środkiem jest lek o nazwie polidokanol. Skleroterapię stosuję się zwykle w przypadku poszerzonych widocznych żył siateczkowatych. Metoda ta znajduje zastosowanie również w przypadku dużych naczyń żylnych. Wtedy najczęściej wykonuje się ją pod kontrolą USG.W zależności od średnicy światła naczynia stosuje się różne stężenia środków obliterujących. Możliwe jest również zamknięcie tą metodą (tzw. ablacja farmakologiczna) żyły odpiszczelowej wielkiej. Zabiegi skleroterapii przeprowadzane są ambulatoryjnie. Po zabiegu stosowana jest kompresjoterapia (ucisk opaską elastyczna lub specjalna pończochą).
c. Klasyczne metody chirurgiczne: U niektórych pacjentów nie jest możliwe zastosowanie w/w zaawansowanych technik chirurgicznych. W sytuacjach takich konieczne jest chirurgiczne podwiązanie niewydolnego ujścia żyły odpiszczelowej wielkiej wraz z wszystkimi dopływami poprzez cięcie w pachwinie. Dodatkowo z małych estetycznych cięć usuwana jest cała niewydolna żyła odpiszczelowa jak również sploty żylakowate z kończyny dolnej. Jest to tzw. miniflebectomia Mullera. Niejednokrotnie konieczne jest połączenie powyższych metod z zaopatrzeniem niewydolnych żył przeszywających (perforatorów), wykonywane również z niedużych nacięć, pod kontrolą usg.
Przyczyny nawrotowości przewlekłej niewydolności żylnej po leczeniu Poprzez kompleksowe podejście do problem przewlekłej niewydolności żylnej i poprzez łączenie różnych metod terapeutycznych nasz zespół stara się zminimalizować nawrotowość tego schorzenia jak również zapobiegać jego powikłaniom. Jednakże nawet w literaturze medycznej spotykamy się z przypadkami nawrotu dolegliwości po leczeniu operacyjnym. Spośród wymienianych przyczyn należałoby wspomnieć tu o przede wszystkim przewlekłej naturze schorzenia. Nawet prawidłowo zaopatrzona kończyna dolna może po kilku latach ponownie przedstawiać obraz choroby żylnej. Niekiedy pacjenci wymagają więc więcej niż jednego zabiegu, co jest uzależnione od postaci choroby, jej naturalnego przebiegu, jak również trybu życia samego pacjenta. Nie bez znaczenia jest stosowanie się do zaleceń lekarza prowadzącego. |